عیب می جمله بگفتی هنرش نیز بگو

 

حسب حالی ننوشتی وشد ایامی چند

محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند

ما به آن مقصد اعلی نتوانیم رسید

هم مگر لطف شما پیش نهد گامی چند

می چو ازخم به سبو رفت و گل افکند نقاب

فرصت عیش نگهدارو بزن جامی چند

قند آمیخته با گل نه علاج دل ماست

بوسه ای چند بر آمیزبه دشنامی چند

زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر

تا خرابت نکند صحبت بد نامی چند

عیب می جمله بگفتی هنرش نیز بگو

نفی حکمت مکن از بهر دل عامی چند

ای گدایان خرابات خدا یار شماست

چشم انعام مدارید ز انعامی چند

پیر میخانه چه خوش گفت به دردی کش خویش

که مگو حال دل سوخته با خامی چند

حافظ از شوق رخ مهر فروغ تو بسوخت

کامگارا نظری کن سوی ناکامی چند

دانایی (حرف های تکان دهنده)...